Το σκολιωτικό διάφραγμα (στραβό διάφραγμα) δημιουργεί συχνές φλεγμονές στη ρινική κοιλότητα, η πιο γνωστή εκ των οποίων είναι η ιγμορίτιδα. Οι ασθενείς παραπονούνται για κεφαλαλγία, βάρος στα μάτια, πυρέτιο, πυώδεις εκκρίσεις από τη μύτη και το στόμα, δυσάρεστη αναπνοή και γεύση, καθώς και καταβολή.
Οι συχνές ωτίτιδες είναι μία ακόμα από τις εκφράσεις του σκολιωτικού διαφράγματος, που συνοδεύονται με ωταλγία (πόνο στο αυτί), ενδεχομένως ρήξη του τυμπάνου και πυόρροια.
Επισης, το σκολιωτικό διάφραγμα μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία των ευσταχιανών σαλπίγγων, που γίνεται ιδιαίτερα αισθητή στις αυξομειώσεις ατμοσφαρικής πίεσης, όπως στην απογείωση και προσγείωση του αεροπλάνου, με έντονο μπούκωμα στα αυτιά, πόνο και ενδεχόμενη ρήξη τυμπάνου.
Διαταραχές όσφρησης και γεύσης, που μπορεί να φθάσουν μέχρι ανοσμία και αγευσία, είναι συνήθη προβλήματα τα οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται εγκαίρως, διορθώνοντας το σκολιωτικό διάφραγμα, πριν η ανοσμία γίνει μόνιμη.
Η σκολιωτική μύτη (λοξή μύτη) είναι συνήθως αποτέλεσμα της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος, που όταν όμως δημιουργηθεί, δε διορθώνεται μόνο με τον ευθειασμό του διαφράγματος, αλλά απαιτείται και ρινοπλαστική.
Η πτωτική κορυφή (πεσμένη κορυφή της μύτης) οφείλεται σε έλλειμμα του ουραίου τμήματος του διαφράγματος που έχει σχέση είτε με τραυματισμό και καταστροφή του, είτε με λάθος χειρισμό και αφαίρεσή του κατά τη διάρκεια χειρουργείου. Η δυσμορφία αυτή αποκαθίσταται χειρουργικά με χρήση μοσχεύματος, συνήθως ωτικού (δηλαδή από το αυτί) για στήριξη της κορυφής (δίκην κολώνας).
